bütün gün ev aramanın ve bulamamanın moral bozukluğunun ve literatürde artık evsiz olmamın tescillendiği bir gün..
bugün gözüme hep güller ilişti, ne kadar güzellerdi.
günün sonunda bugünün aslında Hıdırellez olduğunun farkına varmam ile hala bir şansımın olduğunu düşündüm. hemen bir gül ağacı bulup bir ev çizip altına gömmeliydim.
saat oldukça geç olduğu için bir gül ağacına erişimim oldukça zordu. sevdiceğime anlattım. onun ülkesinden 2 saat ileride olduğumuz düşünülürse onun hala vakti vardı.
o da yakınlarda bir gül ağacı olmadığını ama annesinin şuan kır evlerinde olduğunu ve orada güllerinin olduğunu söyledi. ona istenilen dileğin kağıda çizilmesini söyledim, ev araba gibi şeyler...
bana ev lazım...
çizmek lazım çünkü gülleri ziyaret edecek melekler belki dili bilmiyor olabilirler değil mi? ama evi görünce düz mantık 'heh bu ev istiyor garibim' diyebilirler. bir de bambaşka bir dilde yazacak o riski göze alamam..
bence melekler okuyamaz, ama hissederler. dünyanın bir ucunda benim için gül ağacı arayıp altına dileğimi koymaya çalışan bu insanların enerjilerini hissederler, değil mi?
bahar gelmiş...güller bugün ziyarete açık, yarın güller daha güzel olacak...yeni evimin bir köşesine güller koymalıyım..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder